آموزشگاه فولادی دختران

عيد نوروز به عنوان يك سيستم ارتباطي كه آداب ورسومش افراد را به يك ارتباط رو در رو ومستقيم دعوت مي كرد با ورود تكنولوژي هاي جديد وتحولات رسانه هاي جمعي دستخوش تغييراتي شده است . اگر زماني براي تبريك سال نو افراد به خانه يكديگر مي رفتند يا فردي به نام عمونوروز كوچه به كوچه مي گشته وعيد را به همه تبريك مي گفته ، امروزه وسايل ارتباط جمعي، رسانه هاي كوچك تر مانند اس. ام . اس اين نوع ارتباط را كمرنگ تر كرده است.

ميرنوروزي

آيين هاي بسيار متعددي در نوروزهاي كهن وجود داشته است كه افراد را دريك گردهمايي بزرگ به راستي گرد هم جمع مي كرده و داراي كاركرد رسانه اي بسيار قوي بوده است. يكي ازاين مراسم ، آيين ميرنوروزي است. دراين آيين يكي از افراد قشر فرو دست جامعه را ، در پنج روز آخر سال به عنوان حاكم يا فرماندار برمسند قدرت مي نشاندند كه امرش مطاع بوده وحتي افراد ثروتمند شهرهم به اوامر اين ميرنوروزي گوش مي دادند و آن را به فال نيك مي گرفتند. شايد بتوان اينگونه گفت كه تمام اوامر و دستورات اين ميرنوروزي برآمده از فكر توده زحمتكش مردم بوده است. ميرنوروزي رسمي كه براي مدتي كوتاه هم كه شده جايگاه ثروتمند ترين مردم و فقيرترين آن ها دگرگون مي كند و پيامي انقلاب گونه باخود به همراه دارد و يا حتي شايد بتوان گفت كه پيامي عبرت آميز براي بزرگان يك شهر و اين خود جاي تأمل دارد كه براستي مردمي كه آن پنج روز را حاكم يا فرماندار مي شدند چه احكامي براي زيردستان خود صادر مي كردند؟

نوروزي خوانان ؛ منتقدين و مبلغين دوره گرد

نوروزي خواني رسم ديگري از نوروز بوده است كه از دل ميرنوروزي در مي آيد. نوروزي خوان ها گروه كوچكي مركب از سه يا چهار بازيگر سفره با رخت هاي رنگين و آرايش عجيب بودند كه از اواخر زمستان دوره مي افتادند و با خواندن، رقصيدن، بازي درآوردن، شيرين كاري و بذله گويي، به پيشباز بهار مي رفتند و مردم را سرگرم مي كردند.اين بازيگران، نام هاي مختلفي داشتند كه آتش افروز، آتش باز، حاجي فيروز، غول بياباني و غولك از جمله آنهاست. غالبا اين نوروزي خوان ها داراي حافظه بسيار قوي بودند كه اشعار وترانه هاي زيادي را به ذهن مي سپردند. نكته جالب توجه در اين آيين اين است كه درواقع اين نوروزي خوان ها برنامه اي مركب از موسيقي ، آواز ، نمايش را به راه مي انداختند و از چند روز قبل از عيد با صورت هاي بزك ورنگين كوچه به كوچه شهر را مي گشتند و آمدن بهار را به مردم نويد مي دادند. محتواي ترانه هايي كه اين افراد مي سرودند بيشتر مدح پادشاهان، توصيف بهار ، مدح امامان و پيامبر. و در برخي موارد آميخته با طعن و كنايه و ريشخند و طنز بوده است. زبان اين ترانه ها بسيار ساده و در حد درك عامه مردم بوده است چراكه نوروزي خوان ها بيشتر برخاسته از توده مردم بودند و برنامه خودشان را بيشتر در همان محله هاي فقيرنشين و در روستاها اجرا مي كردند. سازهاي مورد استفاده نوروزخوان ها ساز، دهل ، سرنا و مانند اين ها بوده است . بيشتر ترانه ها درقالب ترجيع بند ، در ريتم هايي شاد وبا حركات موزون اجرا مي شدند كه هركدام از آن ها پيام خاصي را انتقال مي دادند . برخي از آن ها تبليغ آيين و مذهب خاصي بود، غالبا نوروزخواني موقعيت مناسبي براي انتقاد از حاكميت، بيان شرايط اجتماعي و سياسي به صورت طنزو هجويات بوده است. مطلب مهم ديگر اين كه ، اين نوروزي خوانان عامل مهمي در نقل و مبادلات فرهنگي و موسيقايي محسوب مي شدند چراكه ترجيح مي دادند براي شناخته نشدن در جايي به دور از محل سكونت خويش به اجراي موسيقي بپردازند. امروزه با امكانات پيشرفته شهري ، گسترش وسايل ارتباط جمعي و تحولات تكنولوژي وشرايط سياسي و اجتماعي فضايي براي انجام چنين مراسمي وجود ندارد و يا بسيار محدود است. امروزه ديگر درپس نقاب حاجي فيروزها آن شادي گذشته وجود ندارد كه انگيزه اين سروصداها از روي فقر است همانطور كه صداي دلنشين قاشق زني در چهارشنبه سوري تبديل به صداي انفجارهاي مهيبي است كه برآمده از سالي پر از بحران، و برخاسته از خشونت يك ملت است .تنها صداي خوشي كه در اين روزها احساسات نوستالژيك هر فردي را برمي انگيزد همان موسيقي معروف لحظه تحويل سال نو است و بعد از آن صداي پي در پي پيامك ها براي تبريك سال نو.

فرا رسيدن سال جديد را به عموم هم وطنان ‍ به وي‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژه همكاران فرهنگي تبريك و تهنيت مي گوييم.